De heilige Anna, moeder van de Maagd Maria en grootmoeder van Jezus Christus, behoort tot de meest geliefde heiligen van de christelijke traditie. Jaarlijks trekken vele pelgrims naar de bedevaartplaats Sint Anna te Molenschot, waar de Anna-bedevaart, georganiseerd door het Bisdom Breda, een levende geloofstraditie voortzet die al eeuwen mensen samenbrengt in gebed, hoop en dankbaarheid. Hoewel Anna niet wordt genoemd in de canonieke evangeliën, leeft haar naam al sinds de tweede eeuw voort in het Proto-evangelie van Jakobus. Volgens deze oude christelijke overlevering ontvingen Anna en haar echtgenoot Joachim, na jarenlang kinderloos te zijn geweest, de bijzondere genade van de geboorte van Maria, de latere Moeder Gods. Daarom wordt de heilige Anna al eeuwenlang vereerd als patrones van gezinnen, ouders, grootouders, opvoeders en allen die verlangen naar nieuw leven, liefde en Gods zegen.
De bedevaart naar Sint Anna in Molenschot De bedevaart van Sint Anna te Molenschot is één van de bekendste Maria- en Annabedevaarten van Nederland. Pelgrims bezoeken het eeuwenoude genadebeeld om hun zorgen, dankbaarheid en verlangens aan God toe te vertrouwen. Van oudsher komen vooral jonge mensen en echtparen naar Sint Anna om te bidden voor een goede levenspartner of een gelukkig gezin. Hieruit ontstond het bekende volksrijmpje: "Sint Anneke, geef mij een manneke." Ook vandaag ontvangt de Anna-bedevaart in Molenschot, onder de zorg van het Bisdom Breda, bezoekers uit heel Nederland en Vlaanderen die rust, bezinning en verdieping zoeken.
De bedevaarticoon van de Heilige Anna
In deze levende bedevaarts traditie neemt ook de bedevaarticoon van Sint Anna een bijzondere plaats in. De icoon wil niet alleen een historisch beeld weergeven, maar is een venster op het Koninkrijk van God. Binnen de Byzantijnse iconografie spreken kleuren, houdingen en symbolen een eigen geestelijke taal die uitnodigt tot gebed en contemplatie. Vanaf de vroegste christelijke bedevaartplaatsen namen pelgrims afbeeldingen van het vereerde wonderbeeld mee naar huis. Zo ontstond de traditie van de bedevaarticoon, waardoor het gebed thuis kon worden voortgezet. Ook vandaag vervult de icoon deze zelfde functie.
De icoon van Sint Anna van Molenschot
Iconograaf Geert Hüsstege heeft deze eeuwenoude traditie nieuw leven ingeblazen met o.a. een eigentijdse bedevaarticoon van Sint Anna, geïnspireerd op het historische bedevaartbeeld van Sint Anna te Molenschot. Zijn werk sluit aan bij de klassieke Byzantijnse iconografie, terwijl het tegelijkertijd geworteld is in de rijke geschiedenis van de Nederlandse en Vlaamse bedevaartplaatsen.Hoewel herkenbaar vormt de icoon geen letterlijke kopie van het oude beeld, maar een theologische verdieping waarin volksdevotie, liturgie en iconografie samenkomen. Daardoor spreekt zij zowel rooms-katholieken als oosters-orthodoxe en oosters-katholieke gelovigen aan. Ook steeds meer protestantse christenen ontdekken de icoon als een contemplatief geloofsbeeld dat verwijst naar Christus en de gemeenschap van de heiligen.
Atelier Hüsstege en de bedevaarticonen van de Lage Landen
Vanuit Atelier Hüsstege ontstond een omvangrijke reeks bedevaarticonen van heiligen en bedevaartplaatsen in Nederland en België. Daartoe behoren onder meer de Moeder Gods van Kevelaer, Maria ter Nood, de heilige Bonifatius van Dokkum, Willibrord van Echternach, Johannes Berchmans van Diest, Titus Brandsma, Peerke Donders, Carlo Acutis en vele andere heiligen. Deze iconen vormen samen een eigentijdse iconografische cyclus waarin de rijke christelijke traditie van de Lage Landen opnieuw zichtbaar wordt. Zij zijn bestemd voor kerken, kapellen, kloosters, bedevaartplaatsen en voor persoonlijk gebed thuis.
Een levende geloofstraditie
De Heilige Anna, de bedevaart van Sint Anna in Molenschot, de eeuwenoude traditie van het Bisdom Breda en de hedendaagse bedevaarticoon laten zien dat geloof leeft van generatie op generatie. De icoon nodigt uit tot stilte, ontmoeting met God en verbondenheid met de Kerk van alle tijden. Zo draagt Atelier Hüsstege eraan bij dat de eeuwenoude traditie van de christelijke icoon opnieuw een levende plaats krijgt binnen het kerkelijk leven van vandaag.
Theo,
geschreven voor Atelier Hüsstege
Reactie plaatsen
Reacties